Backside – pojęcie określające jazdę i wykonywanie tricków na tylnej krawędzi deski a także obroty w powietrzu w tył.

Base – ślizg/spód deski.

Boardercross – wsród konkurencji snowboardowych ta charakteryzuje się tym, iż przebiega po trasie zjazdowej i posiada liczne przeszkody takie jak np. ostre zakręty, muldy, skoki, nawroty o 360 stopni i inne.

Box – jedna z przeszkód wykorzystywana do wykonywania tricków snowboardowych.

Butter (buttering) – ten styl jazdy pozwala na oderwanie od podłoża jedynie jednej strony deski, co umożliwia obkręcanie się nawet o 360 stopni, strony można odrywać na przemian, lecz zawsze deska musi pozostać w kontakcie z podłożem.

Camber (hol) – wygięcie deski w jej środkowej części.

Canting – klin umieszczony pod wiązaniem w celu zmiany kąta jego pochylenia.

CapStrap – dolny pasek wiązania dociskający nos buta do dołu i w tył.

Coping – górna krawędź halfpipe’u.

Core – rdzeń deski.

Corner – typ skoczni, gdzie rider może lądować po obydwu stronach zeskoku.

Directional – deski kierunkowe, niesymetryczne, których inserty przesunięte są do tyłu.

Drop – skok rozpoczynający przejazd lub po prostu wjazd do pipe’u.

Extruded – ślizg tłoczony.

Flex – określenie sztywności/twardości sprzętu snowboardowego.

Fs 1 – obrót w powietrzu w przód.

Fs 180 – obrót w powietrzu w przód o 180 stopni.

Fs Air – ewolucja wykonywana na rynnie, podczas której snowboardzista w locie łapie deskę tylną ręką pomiędzy wiązaniami i przechyla cieżar ciała do przodu w kierunku miejsca lądowania.

Frontside – odwrotnie do Backside, jazda i wszystkie ewolucje wykonywane są na przedniej krawędzi deski.

Goofy – snowboardzista mający prawą nogę z przodu deski.

Grab – najprostsza ewolucja polegająca na chwyceniu ręką deski podczas lotu.

Half pipe (pipe) – specjalna konstrukcja śnieżna w kształcie rynny, w której snowboardzista wykonuje ewolucje.

Hi-back, hiback – wysoka tylna część wiązania miękkiego.

Hol (camber) – wygięcie deski w jej środkowej części.

Hopa, hopka – ukształtowanie terenu, które pozwala na wybicie się i skok.

Indy – ewolucja, w której tylna ręka chwyta deskę między wiązaniami za jej przednią krawędź.

Inserty – metalowe nagwintowane otwory w desce umożliwiające przykręcenie wiązań.

Jibbing – freestylowa technika jazdy polegajaca na wykorzystywaniu do tego wszelakich poręczy, schodów, ławek.

Kicker – skocznia.

Klif – nawis śnieżny.

Krawędź efektywna – część krawędzi, posiadająca kontakt ze śniegiem podczas jazdy.

Lip – krawędź halfpipe’u.

Mute – ewolucja, w której zawodnik chwyta przednią ręką przednią krawędź, między wiązaniami.

Nose – tzw. „dziób” to przód deski.

Ollie – nazwa skoku prostego.

Positive camber – to technologia polegająca na zastosowaniu odwróconego holu deski, co oznacza, że leżąca płasko deska ma punkty styczności z podłożem tylko na swoich końcach, natomiast środek jest uniesiony.

P-tex – rodzaj materiału, z którego wykonywany jest sztuczny ślizg.

Rail – poręcz używana do wykonywania ewolucji.

Regular – snowboardzista mający lewą nogę z przodu deski.

Rider – zawodnik, osoba jeżdżąca na snowboardzie.

Rocker (Revers Camber) – deska tej budowy jest płaska pomiedzy wiązaniami lub posiada punkt styczności z podłożem na jej środku. Pomiędzy nose’m a wiązanami i pomiedzy tail’em a wiązaniami deski „zadziera” w górę.

Rynna – patrz half pipe.

Set back – cofnięcie insertów do tyłu deski względem jej środka.

Sintered – ślizg spiekany.

Snowpark – miejsce, gdzie możemy znaleźć wszelkiego rodzaju rampy, raile, hopy, halfpipe’y i inne „przeszkody”.

Switch – jazda tyłem.

Ślizg (base) – dolna powierzchnia deski, która bezpośrednio ma styczność ze śniegiem.

Tail – tylna część snowboardu, zwana też ogonem.

Talia – najwęższa część deski.

Trick – ewolucja wykonywana przez snowboardzistę.

Twin – deski o kształcie symetrycznym – taki sam profil i kształt nose’a i tail’a.